بیت های سوخته

مناجات و گریز به روضه حضرت علی اصغر علیه السلامتا گناه آمد زمینم زد، دلم را غم گرفتمادری از راه آمد، دست من را هم گرفتروزگاری چشم هایم زمزمی از اشک بوداز دو چشمم اشک را، این معصیت کم کم گرفتتوبه ام توبه نشد، اما تو راهم داده ایبین خوبان خدا، چشم تو من را هم گرفتمطمئنم آدم از گریه به جایی می رسداشک ارثی بود که ذریه ی آدم گرفتمن به شوق دیدن روی تو ای حسن تماممرگ را در لحظه ی مردن بغل خواهم گرفتدست شستم از همه دنیا و دل بستم به تودست عباس آمد و روی سرم پرچم گرفتگم نخواهد کرد راه بندگی را هر کسییک ن بیت های سوخته...

مناجات و مرثیه امام جواد علیه السلامکارم به لطف تو به گدایی نمی رسدبی تو گدا به نان و نوایی نمی رسدوصف تو در خیال نمی گنجد ای بزرگتنها مقام تو به خدایی نمی رسدحال و هوای نوکرتان رو به راه نیستاز سمت کاظمین هوایی نمی رسد؟نه دِعبِلم، نه حِمیَری ام، نه فَرَزدَقَمبیچاره ام... به من که ردایی نمی رسدابن الرضای من، به خدا دوست دارمتجز این صدا ز سینه صدایی نمی رسدچشمم به راه توست دم مردنم بیاجانم به لب اگر تو نیایی... نمی رسدآه ای جوان شهر چه کردند با دلتآه از جگر نکش که دوایی نمی رسدگم شد میان هلهله ها بیت های سوخته...